DE WEEK VAN BARBARA I #6

door Barbara NL
0 comment
De week van Barbara #6

Een druk programma deze week, boordevol verjaardagspartijtjes en de daarbij behorende zoektocht naar cadeautjes. Verder kreeg ik te maken met een (niet zo) zieke en raakte ik een tikkeltje overprikkeld.

Happy Birthday

Niet alleen de bloemetjes en de bijtjes zijn actief in het voorjaar, ook de ouders in Amsterdam centrum kunnen er wat van. Dat laat zich elk jaar weer zien in het opzienbarend grote aantal verjaardagen in januari. Elke woensdagmiddag, zaterdag en zondag zijn gevuld met kinderpartijtjes. Nu dacht ik afgelopen vrijdagmiddag slim te zijn en nam de kinderen direct mee uit school naar de speelgoedwinkel om daar in een keer voor al hun jarige vriendjes cadeautjes in te slaan. Nu zou je denken dat een zesjarige heel goed weet wat een andere zesjarige leuk vindt om te krijgen, maar gek genoeg is een zesjarige op zo’n moment vooral heel erg bezig met wat hij zelf heel leuk vindt om te krijgen. En schroomt hij vooral ook niet om zo’n keer of 88 te vragen of ik dat leuke autootje, zwaard, spel, etui, skateboard en keeperhandschoenen alsjebliiiiieeeeeft voor hem wil kopen.
Happy Birthday

Happy Birthday

Ondertussen liep ik met zo’n tien kilo aan rugzakken en gymtassen van gangpad naar gangpad, totdat de aardige mevrouw achter de balie mij aanbood om mijn tassen even achter de kassa in bewaring te nemen. Dat scheelde al een hoop. Na zo’n drie kwartier hadden we alle cadeautjes wel gevonden. Hup, alles in de fietstas en lekker naar huis. Nu zal het niemand verbazen dat ik er maandagochtend na zo’n twintig minuten lang als een gek door het huis te zijn gerend achter kwam dat die rugzakjes en gymtassen nog steeds achter de kassa van de speelgoedwinkel lagen. Dus rara waar ik maandagmiddag weer naartoe mocht.

Tikkeltje overprikkeld

Zaterdagmiddag bracht ik de jongste naar het partijtje van zijn vriendje, waar 28 kinderen onder begeleiding van twee knappe gymleraren zouden gaan apenkooien. Top idee! We zouden verzamelen in de kleedkamer van de gymzaal van een lagere school in de buurt. Nu is de akoestiek van zo’n kleedkamer op zich al niet echt superfijn, maar ik kan je vertellen dat wanneer er 28 gillende kinderen in rondrennen, er bij mij een behoorlijke kortsluiting ontstaat. Ik bleek niet de enige te zijn die daar last van had. Een schattig klein meisje begon bij binnenkomst direct hartverscheurend te huilen en klampte zich stevig aan haar moeder vast, waarna zij zich geen andere keus zag dan de gehele middag als troost voor haar dochtertje bij het partijtje te blijven. Dat zou mij niet gebeuren! Ik gaf mijn zoontje een dikke kus, draaide me om en wist niet hoe snel ik weg moest komen.

(Niet zo) zieke

Dinsdag had ik een dagje voor mezelf ingepland. Samen met mijn moeder ging ik met de trein naar Haarlem, waar we lekker zouden wandelen, shoppen en lunchen. Natuurlijk werd ik juist toen ik een hap van mijn heerlijke broodje gegrilde groente nam gebeld door de juf. Mijn zoontje had zo’n last van buikpijn en konden we hem alsjeblieft komen ophalen? Op zich best knap getimed om die ene keer in het jaar dat mama een dagje voor haarzelf heeft gepland ziek te worden. Papa kon ik niet bereiken, dus besloten we toch maar terug naar het station te lopen. Op het moment dat de trein vertrok belde mijn man. Hij had mijn appje gelezen, was uit een belangrijke bespreking vertrokken en stond al op het schoolplein, klaar om de kleine patiënt op te halen. Tot zijn grote verbazing zag hij echter onze zoon vrolijk rondjes rennen op het schoolplein. Op wonderbaarlijke wijze bleek hij plots volledig genezen. Gelukkig maar!

Liefs, Barbara

Check mijn bio voor mijn social channels en webshop!

BewarenBewaren

You may also like

Wij houden van cookies, we gaan ervan uit dat jij daar ook van houdt. Mocht dat niet zo zijn, dan kan je altijd opt-outen Accepteer Lees meer

%d bloggers liken dit: