DE WEEK VAN BARBARA I #9

door Barbara NL
0 comment
De week van Barbara #9

Deze week vertel ik over onze niet zo slimme beslissing om op vrijdagmiddag naar wintersport te vertrekken en lees je hoe wij ons warm hielden in -27 graden.

Lang leve de file

Op vrijdag vertrokken we naar de wintersport, met de auto, net zoals zo’n drie miljoen andere Nederlanders die dachten dat het slim was om op vrijdagmiddag al te vertrekken in plaats van zaterdagochtend om zo de grootste files te ontwijken. Op de ring waren we nog optimistisch en overtuigd van ons goede idee. Net voorbij Utrecht begonnen de eerste twijfels toe te slaan en toen we zes uur later eindelijk de Duitse grens bereikten wisten we vrij zeker dat dit een lange reis zou worden. Gelukkig hadden we een fijn hotel besproken waar we die avond laat arriveerden, vermoeid, maar opgelucht dat we de eerste kilometers achter de rug hadden. De volgende ochtend deden we ons schaamteloos te goed aan het ontbijtbuffet. Dat was vooral voor de kinderen een groot feest. We hoefden ze slechts vier keer te vragen om niet te rennen door het restaurant, ze aten maar vijf chocoladecroissantjes per persoon en gooiden slechts een glas jus d’orange om. Nadat ik, zoals elke andere aanwezige ontbijtgast, stiekem broodjes nutella had gesmeerd en in een servetje had meegesmokkeld voor de lunch in de auto, konden we de reis vervolgen.
De week van Barbara #9 - Lang leve de file

-27 graden

Eenmaal aangekomen in het pittoreske oord, bleek de temperatuur wat tegen te vallen. Vijftien graden onder nul in het dorp en een tikkeltje frisser op de piste: -27 graden. De skidagen begonnen dan ook met een uitgebreid aankleedritueel van een helebool lange onderbroeken, fleece truitjes, bivakmutsen en colletjes. En natuurlijk een warm paar wanten, waarvan er uiteraard ’s ochtends steeds een kwijt was. Meer dan eens werden er onder luid gepuf driftig de zojuist aangetrokken kledingstukken nog in het appartement weer uitgetrokken en in het rond gesmeten, want “ik heb het zo warremm!” Als de kinderen dan eindelijk aangekleed en wel via een lange tunnel, een treinrit de berg op en een klein trapje van 100 treden bij hun skiklasje waren afgeleverd, bleek je zelf je skipas, bril of snowboard te zijn vergeten, waarna je de hele tocht nogmaals mocht afleggen. Een goede warming up zullen we maar zeggen.

You may also like

Wij houden van cookies, we gaan ervan uit dat jij daar ook van houdt. Mocht dat niet zo zijn, dan kan je altijd opt-outen Accepteer Lees meer

%d bloggers liken dit: